„W każdym z nas płonie pierwotna iskra. Trzeba tylko potrafić stworzyć z niej prawdziwy płomień."

 JAKA JEST JEJ GODNOŚĆ? CO OZNACZA, SKĄD TAKOWE IMIĘ?

Ignition; częściej jednak nazywana bywa Ignite czy też w zdrobnieniu, Igi lub Igna. Skąd to imię? Najprawdopodobniej wzięło się od jej żywiołowego charakterku. Ignition w dosłownym tłumaczeniu oznacza zapłon, zapalać. Ignite z kolei zapalić, zapalać.

            W JAKIM JEST WIEKU?

Ignite jest zaledwie szczenięciem, liczy sobie w takim razie przeszło pół roku życia.

            JAKIEJ JEST PŁCI?

Każdy głupi już z pewnością potrafiłby spostrzec, iż jest przedstawicielką płci pięknej.

            JAKIEJ JEST RASY? JAK WYGLĄDA, CO JĄ CHARAKTERYZUJE?

Przedstawicielka rasy islandzkiego szpica pasterskiego, z natury nie jest i nie będzie więc zbyt wysoką samką. Na chwilę obecną jest tak drobna, iż jej nie sposób dostrzec w kilkunastocentymetrowej trawie. Jest wprawdzie nawet niższa, niźli powinna, jednak jej to wcale nie zawadza. A wręcz lubi być takowym karzełkiem w towarzystwie. Ma gęstą, przyjemną w dotyku sierść, przylegającą do ciała. Barwa jej jest zaś płową i rudą mieszanką, z czego ten pierwszy kolor dominuje na spodniej części jej ciała, zaś drugi na wierzchniej i obejmuje większą część całej szaty samiczki. Charakterystyczną cechą u niej jest przednia część kufy wyróżniająca się ciemnym odcieniem brązu. Ignite jest także posiadaczką pary urzekających, czekoladowych ślepek.

            A MOŻE COŚ O CHARAKTERZE?

Jak już wyżej wspominałam, Ignition to żywiołowa samiczka, skąd też wzięło się jej imię. Czasem sprawia wrażenie, iże jest niemalże wszędzie; raz tu, raz tam, przed chwilą tu latała z patykiem, zaraz tam gania wiewiórkę. Uwielbia się bawić, stroni od wszelkiego lenistwa, jest niezwykle uparta i lubi wścibiać nochal w nieswoje sprawy. Fakt, bywa irytująca w ten sposób, jednak można ozwać to jej urokiem osobistym. Jest mimo wszystko inteligentnym szczenięciem, rozumie co się do niej mówi. Lubi pomagać i robi to, kiedy tylko może, choćby nie była o to proszona. Z szacunkiem pochodzi do osób starszych, nie ukrywam jednak, iż często i ich zaczepia, i denerwuje. Największy szacunek ma do samicy Alfa, która równocześnie sprawuje rolę matki młodej, Biscuit. Dla Ignite jej słowo jest niemal święte, zrobi wszystko co ta jej będzie kazała. Szczenię to lubi być w centrum zainteresowania, lubi poznawać nowe osoby, a co za tym idzie, nie przepada za samotnością.

            SKORO JEST SZCZENIĘCIEM, TO WINNA MIEĆ JAKĄŚ RODZINĘ, NIEPRAWDAŻ?

Owszem, i takową rodzinę ma. Nie biologiczną, nie w tym stadzie; jej historię jednak zaraz opowiem. W stadzie została przygarnięta przez Biscuit, toteż nazywa ją swoją matką.

            JAKIEŚ INNE POWIĄZANIA Z INNYMI CZŁONKAMI?

Aktualnie brak, jednak planuje to z pewnością nadrobić.

            NO TO MOŻE DOWIEMY SIĘ TROCHĘ O ŻYCIU IGNITE?

Skąd takie szczenię znalazło się w niebezpiecznym lesie, gdzie ledwie uszło z życiem? Ciekawe pytanie, chociaż nie powiedziałabym, iże jej historia jest jakaś specjalnie urzekająca. Ot, Ignite narodziła się w starym domostwie, walącej się chacie, w miocie bodajże sześciorga szczeniąt. Choć wydawała się być tym najsłabszym ogniwem, które lada moment wyzionie ducha, to akurat ona oraz jeszcze jeden szczeniak, jej brat, przeżyli. Pozostała czwórka albo to narodziła się martwa, albo zmarła przy narodzinach czy też tuż po. Osłabiona matka dwójki szczeniąt wciąż starała się podtrzymać przy życiu, aby tylko jej ostatnie pociechy zdołały przeżyć te niełatwe dla nich chwile. Nigdy o nim nawet nie myślała, aczkolwiek dobrze wiedziała, że jej ojciec zginął ledwo kilka dni nim się narodziła. Po około miesiącu niespodziewanie ze świata odszedł jej brat; był jednak zbyt słabowity. Matka Ignite z kolei była coraz słabsza, a mała samiczka starała się być jak najbardziej jej pomocna. Pewnego dnia w okolicy pojawili się ludzie; pewna, iże im pomogą, młoda odnalazła ich i sprowadziła do rudery. Co zrobili; zestrzelili jej matkę i czynność tę chcieli powtórzyć ze zszokowaną samiczką. Zdołała jednak uciec i uniknąć losu bliskich.

To już trzy miesiące jej życia; co dalej? Kolejne tygodnie przeżyła dzięki watasze wilków, którą napotkała na swej drodze. Niestety, podczas jednej ze swych wędrówek zagubiła drogę powrotną do nich. Ignite przez kilka tygodni podróżowała na własną łapę po okolicznych lasach, jednakże, jakoż nie potrafi to szczenie jeszcze polować, nie łatwo było jej przetrwać. Prościzną było umknięcie większym drapieżnikom, by nie stać się ich obiadem, aczkolwiek głównym jej problemem były brak żywności i schronienia; od tego ocaliła ją Biscuit. Ówże przedstawicielka rasy bernardyn odnalazła wycieńczoną, wychudzoną, mizernie wyglądającą samiczkę i przygarnęła ją pod swoje skrzydła, pozwalając Ignition ostać w Stadzie Południa jako jej adoptowana córka. Jest jej do tej pory niezmiernie wdzięczna za ocalenie.

            HIERARCHIA?

Za młoda na to. Przejawia jednakowoż chęci na zostanie w przyszłości szpiegiem oraz opiekunką młodych.

            COŚ CIEKAWEGO?

○ Uwielbia gryźć patyki i bawić się kamieniami;

○ Nie opuszcza już samotnie terenów stadnych;

○ Boi się ciemności oraz samotności;

○ Fascynuje się przyrodą, chociaż nie na tyle, by miała aspiracje na objęcie stanowiska zielarza jako dorosła;

○ Nie chce dorastać ani się zmieniać. Szczególnie nie chce urosnąć; wolałaby być takim kurdupelkiem przez całe życie;
○ Nie pamięta konkretnego dnia swoich urodzin, jest jednak pewna, że na świat przyszła pod koniec miesiąca grudnia; oficjalnie przyjęła, iże obchodzić je będzie w pierwszy dzień zimy, czyli 23 grudnia. Nie wykluczone, że to prawdopodobnie jej prawdziwa data urodzin;
○ Nie potrafi zasnąć, jeśli u jej boku nikogo nie ma.

§ Kontakt z autorką.

Numer GG, Skype; dla zainteresowanych
Blog, chat

Nick na chatcie: Ignite

Kolor na chatcie: #CC0000

 § Zastrzegam sobie prawa do zmian w Karcie Postaci, które lada moment mogą nastąpić, a o których informacje będę zamieszczać tu, na końcu. Jestem świadoma, że zdjęcia mogą nie przedstawiać psa w identycznym wieku czy obrazującym dokładnie narzucony przeze mnie opis wyglądu, jednakże nie nie było dla mnie łatwym zadaniem znalezienie zdjęć, które by pasowały mej wybrednej osobie. Dlatego proszę, aby nie zwracać na to uwagi. Jestem także oczywiście chętna na wszelkie wątki i powiązania.

I never stray too far from the sidewalk.

■ Imię ■

 Moire

■ Wiek ■

2 lata

■ Płeć ■

♀ Ona ♀

■ Hierarchia ■

Opiekun Młodych

■ Rasa ■
Wyżeł Niemiecki Krótkowłosy

■ Charakter ■
Jest dość spokojną samką. Mało kto może wytrącić ją z równowagi. Jest typową "oazą spokoju". Nie brak jej cierpliwości. Początkowo, gdy kogoś pozna może wydawać się trochę nieśmiała i niekontaktowa, jednak tak na prawdę bardzo lubi poznawać nowe osoby. Nie zależy jej na tym żeby być w centrum uwagi, pragnie jedynie by ktoś od czasu do czasu z nią porozmawiał. Potrzebuje kontaktu z drugą osobą. Nienawidzi samotności. Ciągła cisza również jej przeszkadza. Przez swoją spokojną postawę jest pokojowo nastawiona do życia, nie szuka z nikim zwady. Uważa swoją uczuciowość zarówno jako wadę i zaletę. Nie potrafi pogodzić się z porzuceniem, zawsze, nawet jeśli tego po sobie "z wierzchu" nie pokazuje. Jest bardzo pamiętliwa. Mimo, że zdarzają jej się gorsze dni, jest optymistką. Stara się we wszystkim zobaczyć dobre strony. Zawsze służy komuś pomocą. Chce być do czegoś potrzebna.

■ Wygląd ■
Jak przystało na przedstawicielkę swojej rasy jest psem o dobrych proporcjach i solidnej budowie ciała. Jest średniego wzrostu o krótkiej, twardej sierści. Umaszczenie ma dereszowate z brązową głową oraz z nakrapianymi na biało znaczeniami na piersi i odnóżach. Nos tak samo jak łeb ma w kolorze brązowym. Posiada długie, smukłe łapy, przez co jej krok zawsze jest dumny i szlachetny. Uszy osadzone wysoko i szeroko, średniej wielkości, opadają płasko, bez fałd, zaokrąglone na końcach po bokach jej pyska. W jej ślepiach o kolorze płynnego karmelu można się wręcz zagubić. 

■ Powiązania i związki ■
Aktualnie brak.



■ Ciekawostki ■
- Kiedyś mieszkała wśród ludzi. -
- Została porzucona. -
- Ma brata w tym samym wieku co ona. -
- Często wybiera się na długie spacery. -


══════════════════════════
Jestem chętna na wątki i powiązania. 
Karta będzie pewnie jeszcze wiele razy edytowana. 

Wilcza natura.

 Imię
Quick Silver
 ( ale można mówić Quick albo Silver )
Wiek
Dwa lata
Płeć
Samiec
Hierarchia:
Jeżeli będzie musiał zając jakiegokolwiek miejsce w hierarchii to będzie starał się o bycie głównym wojownikiem. Zabijanie wychodzi mu najlepiej.
Rasa
Jest przedstawicielem rasy Wilczak Saarlloosa przez co złudnie przypomina dzikiego kuzyna.

 Charakter i Historia
Quick na ogół woli trzymać się na uboczu, jest mało otwarty i nerwowy. Jednak wpływ na to miała przeszłość, która nie mieniła się kolorami. Już od najmłodszych lat los dawał mu w kość. Jego matka należała do bogatego człowieka, który hodował psy do walk. A jako, że Wilczaki charakterem i siłą przypomniały swoich dzikich krewnych to idealnie nadawały się w tym celu. Głodzone i zmuszane toczyły między sobą walki na śmierć i życie. Gdy suka się oszczeniła los młodych był przesądzony, przetrwać mogły tylko te silne. Ku niezadowoleniu hodowcy urodziły się cztery suki i jeden pies, suki sprzedał, one zawsze były gorszymi zawodnikami, w jego mniemaniu rzecz jasna. Zaś pies, który nosi teraz imię Quick Silver miał zostać jego faworytem. Od szczeniaka szkolony by zabijać swoich braci nie doznał żadnej dobroci od strony ludzi. Pierwsze walki nauczyły go, że tu liczy się tylko przetrwanie. Wygrywając miał szanse żyć.
Los chyba chciał mu dać promyk nadziei i gdy był przewożony w ciężarówce na nowe miejsce walk stał się wypadek, który umożliwił mu ucieczkę. Qucik zyskał wolność jednak szybko mógł ją stracić, jego hodowca uparcie go szukał i nieraz nasłani przez niego ludzie o mało nie łapali młodego wilczaka. W końcu udało mu się uciec w góry i po kilku miesięcznej a także wyczerpującej wędrówce dotarł tutaj.
Przyłączył się do stada tylko i wyłącznie dlatego, że wiedział jak małe ma szanse będąc samotnikiem. I choć nie ma zamiaru spoufalać się z innymi członkami to nie ma również ochoty mieć z nimi konfliktów.

Coś do posłuchania <<kliknij na zdjęcie>>

---

Jestem chętny na wszelkie wątki. 

Wiem, że moja postać jest trudna do współgrania ale każdego da się otworzyć. 

Dodam, że karta będzie na dniach rozwijana.





*EDIT by Biscuit*
Punkt nr 3.4 regulaminu jest po to, by go przestrzegać.

Biscuit.

IMIĘ: Biscuit
WIEK: 4 lata
PŁEĆ: samica

CHARAKTER: Jest dosyć żywiołowa (ale jednocześnie bywa leniwa, co jest w sumie paradoksem), wesoła, lubi się bawić - w końcu wcale taka stara nie jest, chyba właśnie teraz ma czas na zabawę. Jest bardzo przyjaźnie nastawiona do innych, choć nie specjalnie ufa obcym psom i wilkom, których nigdy do tej pory nie widziała. Stara się pomóc, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba. Czuje się odpowiedzialna za wszystkich, którymi się otacza. Jest cierpliwa, ale wymagająca. Choć na ogół jest miłą osobą, czasem wcale nie jest trudno wytrącić ją z równowagi, a wtedy jest zwyczajnie wredna. Czując się zagrożona, atakuje.

WYGLĄD: Nie różni się właściwie niczym od przeciętnego przedstawiciela rasy bernardynów, no, poza tym, że jest od nich nieco mniejsza. Prawdopodobnie ma w rodzinie innego, mniejszego psa o podobnym umaszczeniu albo po prostu jest najmniejsza z miotu, bywa. Futro ma grube, puszyste, biało-rudo-czarne.

HIERARCHIA: samica Alfa

POWIĄZANIA:

 

Ignitio - przybrana córka

CIEKAWOSTKI:
~ Ma na imię Biscuit, co oznacza 'herbatnik', ponieważ gdy była mała i mieszkała jeszcze w domu ludzi, przewróciła puszkę z herbatnikami, włożyła do niej głowę i nie mogła jej wyciągnąć.
~ Lubi ludzi, ale im nie ufa i odrobinę się ich boi, więc może zaatakować każdą istotę ludzką, która zjawi się w okolicy.
~ Uwielbia szczenięta, ma do nich niesamowitą cierpliwość.
~ Wbrew pozorom sprawianym przez dosyć łagodne usposobienie, potrafi walczyć. Może nie na jakimś nie wiadomo jak wysokim poziomie, ale jednak potrafi.

Chętna na powiązania i wątki. Karta może ulec zmianom.